In het Brabants Dagblad van donderdag 11 maart stond een artikel getiteld "Gezocht op Twitter: lieve verpleegstertjes." Grace Herrmann, voorzitter Verpleegkundige Adviesraad reageert op het artikel:

Met verbazing las ik het artikel 'Gezocht op twitter, lieve verpleegstertjes' (BD 11 maart) Het is zeker niet de verbazing die mij drijft om deze reactie te schrijven, maar  de irritatie over de toon van het artikel, waarin het vak van de verpleegkunde nogal simpel wordt neergezet, in zekere zin al door de titel, maar ook de keuze van uitspraken over het vak.
Verpleegkunde gaat niet over poep en pies, maar is een serieus vak, waar mensen drie of vier jaar voor studeren. Er werken in de verpleegkunde zowel mannen als vrouwen.

Om überhaupt het vak in te gaan is het belangrijk dat je geïnteresseerd bent in anderen, je sociaal bent ingesteld en oog hebt voor de mens in moeilijke situaties. Dat is de basis om voor een beroep met mensen te kiezen. Het vak leer je door studie, stages of je kiest voor werken en leren. In een opleiding leer je de achtergronden van ziektes, behandelingen en theorieën rond begeleiding en verpleegkundige interventies. Je leert ook naar je rol in een team te kijken en je leert om samen te werken met andere beroepsbeoefenaren, zoals medisch specialisten en psychologen. Centraal in de verpleegkunde staat de mens als geheel, dus niet het symptoom of de ziekte alleen. Geen dag is hetzelfde als je werkt als verpleegkundige, geen ziekte, of probleem is hetzelfde; ieder mens maakt zijn eigen proces rond ziektes mee.  In een opleiding tot verpleegkundige leer je om hiermee om te gaan en de best mogelijke verpleegkundige zorg te verlenen. Het vak verpleegkunde biedt ook veel mogelijkheden tot verder studeren, tot universitaire opleidingen of verdiepende praktijkopleidingen, zoals de verpleegkundig specialist.

Verpleegkunde is een boeiend beroep, waar je lef voor moet hebben en bereid bent tot samenwerking in zeer diverse situaties. Een beroep waar je je arbeidstevredenheid ook haalt uit de mogelijkheden die je hebt om in veel verschillende werkvelden te werken, de contacten die je legt in je beroep en de betekenis van je handelen voor anderen.
Als laatste punt: Het probleem rond het te verwachten tekort aan zorgverleners heeft niet alleen met vergrijzing te maken, maar ook met het individualisme van de huidige maatschappij, waarin oppervlakkige waarden veelal de drijfveren zijn voor onze keuzes.
Dus als je meer wilt dan oppervlakkigheid, je van mensen houdt, een goed salaris, niet vies bent voor uitdaging, op zoek bent naar afwisseling, niet bang bent voor menselijke emoties en als je  wilt doorleren, dan is kiezen voor een beroep in de zorg de keuze en zou ik mensen willen uitnodigen om naar de inside-story te komen kijken op 20 maart 2010, bijvoorbeeld bij de Reinier van Arkel groep, een gespecialiseerde instelling voor geestelijke gezondheidszorg. Wij zijn op zoek naar serieuze kandidaten.


Grace Herrmann, MSc
Voorzitter Verpleegkundig adviesraad Reinier van Arkel groep